از صفحه چتم با همون فردی که سیستم رو نابود کرده اسکرین میگیرم و برای هم آزمایشگاهیم میفرستم...بهم میگه آخه تو چرا این قدر ازش تشکر کردی در حالی که اون حتی یه بار هم بابت کار اشتباهش عذرخواهی نکرده...میگه طوری حرف زدی انگار داره بهت لطف میکنه این طوری هیچ وقت متوجه نمیشه که وظیفه اش چی بوده...
با حرفاش انگار بهم تلنگر میزنه...یه بار دیگه چتا رو از اول بالا پایین میکنم،
+بی زحمت حضوری تشریف ببرین و مشکل سیستم رو حل کنین...
-(اون ):سرکارم مرخصیم تمام شده ...
+براش نوشتم باشه خودم یه کاریش میکنم و تشکر کردم...
میدونی من یه اخلاق خیلی خیلی بد دارم...اصلا امروز به عمقش بیشتر پی بردم...اونم این که همیشه و همیشه تمام سعیم اینه کسی ازم دلخور نشه...همیشه ترسم این بوده که با حرفام سبب رنجش کسی نشم...امروز خیلی به این مورد فکر کردم واقعا گاهی دارم احترام رو بیش از حد به جا میارم.
پ.ن:واسه تمام وقتایی که با ترس از ناراحت شدن این و اون خلاف میلم رفتار کردم،شرمنده خودمم
پ.ن مهم:میخوام از این به بعد بیشتر به خودم احترام بزارم.
نه.
این اخلاق بد نیست که مواظبید کسی دلخور نشه.
خوب بودن همیشه خوبه.
خوب بودن خوبه ولی به شرطی که طرف مقابل هم به اندازه تو احترام نگه داره
احترام را حفظ کن ولی حقت را هم بگیر ، سال گذشته یه رستوران رفتم ، صاحبش آمد سر میز پرسید ، غذا خوب بود؟ من براحتی اشکالات غذا را بهش گفتم ، حس کردم ناراحت شد ، در عوض من خوشحال شدم ! خودم مهمتر از اون بودم .
دقیقا حرفتون کاملا درسته،وقتی کسی خودش رو درنیابه دیگران هم همون طور باهاش رفتار میکنند
کار خوبی میکنی
دیگران همونقدر بهت احترام میگذران که خودت برای خود ت احترام قایل هستی
دقیقا همین طوره